มันไม่อาจลบล้างในสิ่งที่ฉันเคยทำ
แต่ฉันยังแคร์เธออยู่นะ
จิมที่รัก ฉันคิดว่าฉันจะ
แข็งแกร่งและกล้าหาญเพื่อคุณ
แต่ฉันทำไม่ได้
ฉันจะออกจากเมืองไปสักพัก เพื่อตั้งสติอีกครั้ง
เชื่อใจฉันและฉันจะเชื่อใจพวกคุณ
ในขณะเดียวกัน
ภาษีของพวกคุณจะถูกเก็บเพิ่มอีก 25%
ไปคุยกับซาเวียโน่และทัสกี้
พวกเขากลัวว่าจะพบจุดจบเหมือนแบนเนี่ยน
ไอ้แก่นั่น กำลังต้อนฝูงแกะมาล้อมฉัน
พวกบ้าอวดดี
พยายามจะล้มฉันงั้นเหรอ
พวกนายไม่รู้ใช่ไหมว่าเส้นอยู่ตรงไหน
โรงพยาบาลโรคจิตอาร์กคัมน่ะนะ
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย บ้าหรือเปล่า
-ไม่งั้นก็ต้องลาออก -ลาออกเถอะ
นั่นคือสิ่งที่พวกเขาต้องการให้ผมทำ
ฟาลคอน นายกเทศมนตรี...
ฉันไม่มีทางหยุดแน่นอน ฮาร์วี่
ฉันจะจัดการพวกเขาแน่
ถ้าเจ้าเพิกเฉย หรือไม่เต็มใจทำ
ในสิ่งที่ข้าสั่ง
ข้าจะทรมานเจ้าด้วยด้ามหนีบเก่าๆ
เติมเต็มกระดูกทุกชิ้นของเจ้า ด้วยขี้เถ้า
ทำให้เจ้าต้องกรีดร้อง
จนสัตว์ป่าพวกนั้นจะต้อง
สั่นสะท้านไปกับเสียงของเจ้า
ไป ไป!
ไม่!
ได้โปรดเถอะ
ข้าต้องยอมจำนน
งานศิลปะของเขาช่างมีอำนาจสูงส่ง...
อำนาจอันสูงส่ง...
"มันจะควบคุมเทพเจ้าแห่งเขื่อนของข้า"
มันจะควบคุม
เทพเจ้าแห่งเขื่อนของข้า เซเตโบส
และทำให้เป็นข้ารับใช้ของเขา
เอาล่ะ เจ้าทาส ด้วยเหตุนี้
ด้วยเหตุนี้
-โอ้! -ถอยไป!
-ถอยไป -นั่นแหละๆ
อย่าฆ่าฉัน!
อยู่นิ่งๆ ไว้
นี่เป็นเหตุนักโทษก่อจลาจลครั้งที่สี่ ในรอบหลายสัปดาห์แล้วนะ
ตั้งแต่ที่นายมารับผิดชอบที่นี่
ฉันเข้าใจว่านี่มันเป็นการถูกลงโทษของนาย
แต่ฉันคาดหวังมาตราฐานของมืออาชีพนะ ถึงอย่างนั้น
นี่มันรับไม่ได้เลย กอร์ดอน
รับไม่ได้เลย
มันเป็นความผิดของฉันเองค่ะ คุณแลง
การแสดงนั่นมันชวนหงุดหงิดเกินไป
จากนี้ไปเราคิดว่าจะแสดงแต่แนวตลกค่ะ
ขอบคุณ คุณพยาบาลดันแคน
และผมคือ "ผู้อำนวยการ" หรือ "ดร.แลง"
แล้วแต่คุณจะเรียก
กิจกรรมสันทนาการ
มันไม่ใช่ประเด็นของการสนทนาในครั้งนี้
เจ้าหน้าที่กอร์ดอนมีหน้าที่รับผิดชอบ ต่อความปลอดภัยภายในอาคารแห่งนี้
หน้าที่ที่ดูเหมือนเขาจะรับมือไม่ไหว
มีอะไรจะพูดมั้ย เจ้าหน้าที่กอร์ดอน
ผู้ชายคนนี้ต้องการ การดูแลรักษาจากแพทย์
ฉันจะดูแลเขาเองค่ะ
แต่ที่นี่มีกฎอยู่
ฉันเป็นแค่ผู้จ่ายยา ไม่ใช่คนรักษา
เขาต้องการหมอ
ดีมาก
ฉันจะส่งหมอมาให้นะ
แต่ถ้ามีเรื่องวุ่นวายอีกล่ะก็
ฉันจะจับนายเข้าบัญชีผู้ป่วยเอง
คิดซะว่า นายจะพลาดอีกไม่ได้แล้ว
ลองคิดดูอีกที
เขาเป็นยังไงบ้าง
เขาไม่เป็นไรแล้วค่ะ
อาจจะนะ
แล้วคุณล่ะ
ผมโอเคครับ
มีรอยฟกช้ำนิดหน่อย
มีอะไรเหรอ
คุณคือนักสืบจิม กอร์ดอนคนดังใช่ไหมคะ
ครับ นั่นชื่อผม
แต่ผมไม่แน่ใจเรื่องคนดังเท่าไหร่
ชื่อเสียงในทางไม่ดีสินะคะ
ก็ใกล้เคียงครับ
แล้วคุณเป็นใครล่ะครับ
เลสลี่ ทอมป์กิ้นส์
ดร.ทอมป์กิ้นส์ค่ะ
คุณทำงานที่นี่เหรอ
ฉันดูเหมือนนักโทษเหรอ
ผมไม่เคยเห็นคุณมาทำงานพยาบาลในนี้มาก่อนเลยล่ะ
ฉันทำงานที่หอผู้ป่วยหญิง
ฉันมาที่นี่ตอนขาดคนน่ะ
พวกสาวๆ พูดถึงคุณเยอะนะ
นักสืบผู้กล้าหาญที่ตกต่ำ
หลังจากงัดข้อกับพวกสภาเมือง
พวกเขาพูดอย่างนั้นเหรอ
ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะตอกย้ำเรื่องของคุณเลยนะ
ไม่เป็นไรหรอก
โดยส่วนตัวแล้วฉันคิดว่า คุณทำในสิ่งที่น่าชื่นชม
เรื่องดูแลความปลอดภัยให้คนบ้าน่ะเหรอ
ไม่ใช่ เรื่องที่คุณไม่ยอมแพ้ต่างหาก
ใช่ ยังไม่ยอมหรอก
คุณเป็นใครกันแน่
ขอโทษที
ฉันไม่ตั้งใจจะพูดแบบนั้นหรอก
มันไม่ใช่เรื่องของฉันเลย
เอ่อ คุณหมอทอมพ์กินส์ครับ
คุณแน่ใจนะว่าคนไข้คนนี้จะดีขึ้นน่ะ
เขาไม่เป็นไรแล้วค่ะ
ตอนนี้แค่สลบไปจากยาที่ให้ไปน่ะ
ผมพยายามอยู่...
พวกคุณน่ะ ไปจู๋จี๋กันที่อื่นไป
ฉันควรไปแล้วล่ะ
ยินดีที่ได้พบคุณนะคะ จิม
เช่นกันครับ
ไอวี่
เธอเป็นไงบ้าง
ฉัน... ฉันสบายดี
ฉันสบายดี
เธอดูไม่ค่อยดีเลยนะ
เธอต้องไปหาหมอนะ
ไม่เอา ฉันไม่ไปหาหมอ
ไม่เอา... อีกแล้ว
ฉันสบายดี
ฉันแค่ต้องพักผ่อน
ฉันมีที่ๆ ดีกว่านี้ ไอวี่
ไปกันเถอะ
ฉันๆๆ ฉันหนาวสั่นไปหมดแล้ว
โอเค
ไปกันเถอะ
พวกเขาไม่อยู่แล้ว
ที่นี่ปลอดภัยแน่นอน
แน่ใจนะ
แน่ใจสุดๆ
เราจะอยู่ที่นี่จนกว่าเธอจะดีขึ้น
มานี่แล้วไปนอนบนโซฟานั่น
ถ้าเจ้าของบ้านกลับมาล่ะ จะเป็นยังไง
ทุกอย่างที่นี่จับฝุ่นเขรอะ
แล้วก็มีกลิ่นของเน่าเสีย
เพราะฉะนั้นไม่มีใครกลับมาแน่นอน
ที่นี่เป็นของใครกันแน่
ทำไมเธอถามเยอะจัง ไอวี่
ฉันพยายามจะช่วยเธอนะ
เอาล่ะ นอนลงตรงนี่ เดี๋ยวฉันห่มผ้าให้
อรุณสวัสดิ์ ท่านสุภาพบุรุษ
พวกคุณได้พิจารณาข้อเสนอของผมหรือยัง
เอ่อ คิดแล้ว
เราขอปฎิเสธ
ปฎิเสธเรอะ
เราจ่ายมาเยอะแล้ว
ดอน มาโรนี่ ตั้งราคาไว้เมื่อปีที่แล้ว
และตอนนี้ผมกำลังจะเพิ่มราคา
ต้องโทษเงินเฟ้อนะ
มาโรนี่ บอกว่า...
มาโรนี่... มาโรนี่...
คุณเริ่มจะทำผมหงุดหงิดแล้ว
คุณกำลังคุยอยู่กับผม เพนกวิน
งั้นนายก็เป็นเพนกวินน่ะสิ
แล้วไงวะ
ฉันเรียกตำรวจมาจับแกได้นะ
ผมคือ เพนกวิน
และนั่นเป็นการขู่ที่อ่อนหัดเอามากๆ
เราคุมตำรวจแถบริมฝั่งนี่หมดแล้ว
งั้นก็ไปพูดกับตำรวจเองเถอะ ไอ้เพื่อนยาก
เด็กๆ
ขมวดคิ้วทำไมล่ะ
โจนส์เหรอ
โจนส์
เฮ้ ฟร็อกแมน ไอ้มนุษย์กบ
นี่เป็นบาดแผลจากการถูกไฟฟ้าช็อต
เขาถูกช็อตไฟฟ้าเพื่อการรักษา แต่ทำแบบลวกๆ
เสียบเข็มเหล็กเข้าไปที่สมอง
แล้วปล่อยคลื่นไฟฟ้าเข้าไปในสมองส่วนหน้า
เพื่ออะไร
เพื่อการผ่าตัด ใช้ในการปรับพฤติกรรมที่ผิดปกติ
แต่ในกรณีนี้ พวกเขาใช้กระแสไฟแรงเกินไป
และสมองเขาก็ถูกช็อตจนเกรียม
เกิดเรื่องในกะของนายอีกแล้วเหรอ กอร์ดอน
เกิดเรื่องขึ้นได้ยังไง
คุณรีบด่วนสรุปไปแล้ว
และคุณดูแลควบคุมสถานที่แห่งนี้
ด้วยเจ้าหน้าที่สากกะเบือ และเจ้าหน้าที่ตรวจตราเป็นศูนย์
ในสถานที่เก่าๆ ไม่ปลอดภัย ไม่น่าไว้ใจ อายุ 200 ปีเนี่ยนะ
เป็นข้ออ้างที่เยี่ยมมาก
มันเป็นเรื่องปกติของการดำเนินงานภายใน
คุณต้องรับมือปัญหา
แล้วใช้งานทรัพยากรทุกอย่างเท่าที่มี
ทรัพยากรที่เรามีใช้งานได้ไม่พอหรอก
สำหรับอาชญากร และการสืบสวนอาชญากรรม
เราควรเรียก GCPD มา
ไม่ นี่เป็นเรื่องปัญหาการแพทย์ภายใน
เขายังหายใจอยู่ไหม
ค่ะ ยังหายใจอยู่ แต่สมองตายแล้ว
แล้วอะไรที่ทำให้...
เขายังหายใจอยู่
โดยไม่มีเครื่องมือช่วยเหลือ
สำหรับข้อสรุปอย่างเป็นทางการ ก็คือ...
เขายังไม่ตาย
คุณหมอ ช่วยทำให้เขาสบายหน่อย
เจ้าหน้าที่กอร์ดอน
ผมอยากให้คุณไปสืบมาว่านักโทษคนไหนทำแบบนี้
ผมต้องการรายงานบนโต๊ะผมภายในวันศุกร์นี้
งานเข้าอีกแล้วสินะ
ไม่หรอกค่ะ นี่ค่อนข้างปกตินะ
แล้วก็ดูเหมือนลางไม่ค่อยดี จริงไหม
ครับ
แล้วเราต้องตามหาใคร
ต้องใช้ความรู้อะไรบ้างถึงทำเรื่องแบบนี้ได้
ก็ความรู้ทางกายวิภาคพื้นๆ
เอ่อ... ความถนัดทางคลื่นไฟฟ้าขั้นพื้นฐาน
เรื่องแผงวงจรไฟฟ้า
สายไฟ
เท่านั้นน่ะเหรอ
แล้วก็แน่นอนค่ะ กุญแจ
กุญแจเรอะ
นั่นสินะ
ไม่ พรรคพวก กุญแจฉันอยู่นี่
มองฉันสิสตีเฟ่น
มองฉัน
แล้วบอกความจริงมา
ทำไมนายถึงเลือกถามฉัน
มีคนดูแลอีก 5 คน ที่มีกุญแจสำหรับตึกส่วนนี้
ก็จริง แต่นายเป็นคนเดียวที่รูปลักษณ์กับกลิ่น
เหมือนสัตว์ที่ถูกล่า
ฟังนะ สตีเว่น
ใครก็ตามที่ย่างเจ้าฟร็อกแมน มันมีกุญแจ
ตอนนี้ เราค้นทุกห้องขังในนี้แล้ว
ไม่มีกุญแจอยู่เลย
แต่ฉันรู้ว่ามันอยู่ที่ไหนสักแห่ง
และฉันต้องรู้ให้ได้ว่ามันอยู่ที่ไหน
ตอนนี้ฉันหลังชนฝาแล้ว
แล้วฉันก็เริ่มจะหมดความอดทนแล้ว นายเข้าใจฉันไหม
ตอนพวกนักโทษสู้กันระหว่างละครนั่น
หลังจากนั้น ฉันก็สังเกตว่ากุญแจหายไป
ทำอุปกรณ์สำคัญหาย นั่นเรื่องใหญ่เลยนะ
พวกเขาจะตัดเงินฉันหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ ฉันเลยแอบไปทำชุดสำรองไว้
ใครเอากุญแจไป
ฉันไม่รู้
ตัวการจะเป็นใครก็ได้
ไปซะ
โทษที
ไปซะ!
แล้วเขาก็ขึ้นภาษีเรา
หลังจากที่เงินเขาถูกเป่ากระจายหายเกลี้ยง
ฆ่าแบนเนี่ยนทิ้งเหมือนคนไร้ค่า
ผมขอพูดตรงๆ
ผมอยากจัดการไอ้เฒ่าฟาลคอน
ก่อนมันจะหันมาเล่นงานพวกเราคนใดคนหนึ่ง
เราต้องการแบบนี้
ช้าๆ หน่อย ลองนึกภาพดูสิ
พระเจ้าทรงปกป้องฟาลคอนเอาไว้
คำถามแรกก็คือ
ใครจะขึ้นมารับช่วงอำนาจต่อ
รับช่วงต่อน่ะเหรอ
ผมไง
คุณน่ะเหรอ
ฉันไม่เห็นรู้สึกอย่างนั้นเลย
ไม่รู้สึกอะไร
ผมเป็นคิวต่อไป ตามลำดับอาวุโส
ตามระบบที่กำหนดมา
นั่นเป็นระบบที่ใช้มาในอดีต
แต่ตอนนี้คือรุ่งอรุณฟ้าใหม่ คือเมืองใหม่ของเรา
ฉันเชื่อว่า พวกเราจำเป็นต้องมีมันสมองใหม่ๆ เป็นผู้นำ
แล้วใครที่มีมันสมองใหม่ๆ ล่ะ คุณคิดเอาไว้บ้างหรือยัง
ให้ผมเดานะ
ใครล่ะ
เธอไง
เธอพูดถึงตัวเอง
งั้นเรอะ
คุณไม่คิดว่าฉันจะดูแลครอบครัวเราได้เหรอ
ไม่หรอก ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
เดี๋ยวนี้ชาย-หญิงเท่าเทียมกันแล้ว
แต่ถ้าเล่นกันแบบสะอาด จิมมี่ต้องเป็นผู้สืบทอด
โอ้ ไม่จำเป็นต้องเถียงกันหรอก
ทั้งหมดเป็นแค่เรื่องสมมติอยู่แล้ว
เราแค่พูดกันเฉยๆ ใช่ไหมล่ะคะ
ผู้ต้องขังหมายเลข 5075 แจ๊ค กรูเบอร์
ผู้ต้องขังกรูเบอร์
คุณเอากุญแจของคุณเวนเกอร์ไปหรือเปล่า
คุณกำลังไขปริศนาความตายอันน่าเศร้า ของคุณฟร็อกแมนใช่ไหม
ฟร็อกแมนขัดขวางการแสดงของคุณเมื่อคืนใช่ไหม
ใช่
คุณไม่ค่อยชอบเขาสักเท่าไหร่ ใช่ไหม
ผมไม่มีความเห็นเรื่องเขานะ
เขาถูกเรียกว่าฟร็อกแมน หรือมนุษย์กบ เพราะเขาเชื่อว่า...
มีกบบลูฟร็อกตัวใหญ่อาศัยอยู่ในท้องของเขา
คอยควบคุมความคิดเขา
แล้วตอนนี้เขาก็ตายไปแล้ว
ผมไม่อยากเปลืองพลังทางจิตกับคนที่ตายไปแล้ว
ข่มขืน ฆาตกรรม
คุณไม่ใช่คนแปลกหน้ากับคดีอาชญากรรมเลยนะ คุณกรูเบอร์
ผลกระเมินทางจิตของคุณบอกว่าคุณคือ พวกโรคจิตต่อต้านสังคมระดับ A
แล้วทำไมผมต้องเชื่อคำพูดคุณด้วย
คุณไม่ควรเชื่อทุกเรื่องที่คุณอ่านพบหรอก จิม
ขอผมเรียกคุณว่าจิมได้ไหม
-คุณเอากุญแจไปหรือเปล่า -ขอร้องเถอะ
ค้นโทรศัพท์ผมก็ได้ ถ้าคุณไม่เชื่อว่าผมสามารถไว้ใจได้
แต่ไม่หรอก จิม ผมไม่ได้เอากุญแจใครไป
ขอบคุณ
ผู้คุม
คุณเอากุญแจของเจ้าหน้าที่เวนเกอร์ไปหรือเปล่า
เปล่านะ
เฮ้ เฮ้
อยู่นิ่งๆ ก่อน
อยู่นิ่งๆ นิ่งๆ สิ
เอาตัวออกไป
คุณมีกุญแจใช่ไหม
เอาสายนั่นมา! ต้องล่ามไว้!
-กุญแจเรอะ -ใช่
กุญแจ คุณเอากุญแจของผู้คุมไปใช่ไหม
ไม่นะ นี่ผมกำลังมีปัญหาใช่ไหม
ไม่ แอรอน
เว้นแต่คุณจะโกหก
โกหกงั้นเหรอ
แอรอนไม่เคยโกหกค่ะ
คุณกอร์ดอน
เขาไม่มีความคิด
เป็นแค่ดวงวิญญาณที่สงบและน่าสงสาร
เขาฆ่าครอบครัวตัวเองด้วยขวาน
คือสิ่งที่คุณทำลงไปใช่ไหม แอรอน
แมลงวันยังไม่เคยตบด้วยซ้ำ
ฉันบอกว่าขอโทษ
โอเค แอรอน
คุณไปได้แล้ว
ขอบคุณมาก ผู้คุม
เห็นแล้วใช่ไหมว่ามันเป็นยังไง
ซาเวียโนคือปัญหา
เอาล่ะ ฉันจะจูงจมูกจานาเซ็ก
ต่อด้วยจูเนียร์คาโป
แต่ซาเวียโนนั่น เราต้องจัดการซะ
ก่อนที่เราจะไปจัดการมาโรนี่
ทำไมไม่ให้ผมไปคุยกับซาเวียโนล่ะ
ผมกับจิมมี่รู้จักกันมานาน
ก็จริง นานมากแล้ว
คุณจะบอกอะไรเขาล่ะ
ผมจะบอกว่าคุณเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด
เขารู้เรื่องนั้นดี
แค่ยอมรับต่อหน้าคุณไม่ได้
หยิ่งในตัวเองเกินไป
งั้นก็ได้
ไปคุยกับเขาซะ
ครับ
บุช
จะไม่หักหลังฉันใช่ไหม
ทำไมถามแบบนั้นล่ะครับ
ทำไมเอาเรื่องแบบนี้มาพูดเล่น
ฉันแค่ถามเฉยๆ
บางทีผู้หญิงก็รู้สึกไม่ปลอดภัยน่ะ
รอยส์ตัน นายมาออกทำอะไรนอกห้องขังน่ะ
เฮ้ ถอยออกมา
ลึกลงไปที่แฟนธอม 5 ร่างของพ่อสถิตอยู่ในนั้น
กระดูกของเขาเกาะเต็มไปด้วยปะการัง
เวรแล้ว
รอยส์ตัน ใช่ชื่อคุณไหมคะ
เหล่านิมพ์แห่งท้องทะเลเตือนเขาถึงลางมรณะ
เยี่ยมไปเลย
ชายคนนี้เดินได้ พูดได้ แต่ทั้งหมดที่เขาจำได้คือ
บทพูดจากละคร
โดนช็อตไฟฟ้าแบบเดิมเลย
แบบที่มนุษย์กบโดน แต่ไม่รุนแรงเท่า
เหมือนใครก็ตามที่ทำเรื่องนี้กำลังพัฒนากระบวนการ
หรืออาจจะทำตามอำเภอใจ โดยที่พวกเขาไม่รู้ว่า
จะเกิดผลตามมาแบบนี้
คนหนึ่งกลายเป็นผักไร้ชีวิต
อีกคนก็วนท่องแต่บทละครของเช็คสเปียร์
ฉันก็ไม่เข้าใจเลยว่าพวกผู้ถูกกักกันนี่จะได้อะไร
จากการทำร้ายพวกเดียวกันเอง
คุณควรจะไปอยู่ที่หอผู้ป่วยหญิงสักพักนะ
ไม่มีเหตุผลที่จะเอาตัวมาเสี่ยงแบบนี้
ฉันดูแลตัวเองได้ค่ะ
อีกอย่าง คนไข้ต้องการฉัน
จะต้องมีเรื่องเกิดขึ้นอีกแน่
กุญแจที่หายไป
ทำให้ผมเพ่งเล็งไปที่นักโทษ
แต่อาจจะมาผิดทางก็ได้
ผมว่าผมน่าจะจับตาดูพวกเจ้าหน้าที่
เข้าใจแล้วค่ะ
มันจะมีเรื่องเกิดขึ้นอีก
แต่... เดี๋ยวนะ ฉันก็เป็นเจ้าหน้าที่นะ
ถ้าฉันเป็นคนทำล่ะ
-ไม่ใช่คุณหรอก -คุณรู้ได้ยังไง
-คุณไม่ใช่คนประเภทนั้น -ความสามารถเฉพาะของตำรวจสินะ
คุณอ่านคนออก
บางคนน่ะ
เจ้าหน้าที่งั้นเรอะ นายบ้าไปแล้ว
-ต้องเป็นนักโทษสิ -ผมว่าไม่ใช่
หน้าที่ของนายคือดูแลความปลอดภัยนักโทษ
ไม่ใช่สืบสวนสอบสวนเจ้าหน้าที่
โว้ว นี่นายพยายามจะบีบฉันใช่ใหม
นายอยากให้ฉันเรียกตำรวจ
ไม่เลย
ผมเรียกมาแล้วต่างหากล่ะ
บาร์บาร่า เธอต้องตื่นได้แล้ว
หวัดดี
ฉันชงกาแฟมาให้
อืม... แบบหวานมาก
เธอยังจำได้ดีเลยนะ
ใช่
ได้คุยกับจิมบ้างหรือยัง
ทำไมต้องคุยด้วยล่ะ
เรเน่ เธอไม่ต้องหึงเรื่องจิมหรอกนะ
ฉันจะไม่กลับไปหาเขาแล้ว
นี่มันไม่ถูกต้อง
อะไรที่ไม่ถูก
เรื่องตอนนี้... เรื่องของเรา
ฉันไม่น่าปล่อยให้มันเลยเถิดเลย
ฉันขอโทษ
เข้าใจแล้ว
ฟังนะ บาร์บาร่า
ไม่ ไม่ ฉันหมายความว่าเธอ...
ไม่หรอก เธอพูดถูกแล้ว มันไม่ควรจะเกิดขึ้นเลย
ฉันต้องใช้เวลานานมาก
ฉันต้องพยายามอย่างหนักเพื่อปรับตัวเอง
ฉัน... ฉันอยากให้ทุกอย่างจบลงด้วยดี แต่ตอนนี้ฉันถอยกลับไม่ได้แล้ว
ดื่มเหล้า เมายา
เธอกับฉัน เราก็ทำมันด้วยกันนั่นแหละ
ได้โปรด เรเน่ หยุดเถอะ
ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว
ฉันขอโทษที่เข้ามาขัดขั้นตอนเปลี่ยนตัวเองของเธอ
บาร์บาร่า เธอต้องการความช่วยเหลือนะ
ฉันปล่อยเธอไปแบบนี้ไม่ได้ ให้ฉันโทรเรียกจิมเถอะ
ไม่มีทาง
-กระเป๋าเงินฉันอยู่ไหน -ไม่จำเป็นต้องไปหรอก อยู่นี่แหละ
ใช้เวลาตั้งสติก่อนได้ไหม ฉันออกไปเอง
สติฉันอยู่ครบดีย่ะ ขอบใจ
ฉันก็แค่เสเพล มันก็เท่านั้นเอง
บ้าเอ๊ย ไอ้กระเป๋าเงินเฮงซวยนั่นอยู่ไหน!
บาร์บาร่า หยุดนะ! ใจเย็นสิ
ขอร้อง ได้มั้ย
ฉันจะไปเอง
ขอร้องล่ะ
ก็ได้
ทำไมเธอถึงอยากไปล่ะ
ฉันขอโทษ
ไปเถอะ
เฮ้ เพื่อน
ท่ามกลางหมู่ดอกไม้ ที่ข้าเอนกายนอน
ที่ๆ ข้าก้มศีรษะ เมื่อยามพวกนกฮูกร่ำไห้
โอเค
ฉันจะพยายามเข้าใจนะ
คุณนักสืบ
จิม!
ไอ้คู่หู
ขอดูชัดๆ หน่อย
อย่างน้อยพระเจ้าก็ยังเมตตานะ
-ขอโทษนะครับ -รู้แล้วๆๆ
เฮ้ นายไม่ได้โม้เลยว่ะ
ที่นี่มันน่าขนหัวลุกชะมัด
ไม่มีใครที่นี่เรียกคุณมานะครับ
และนี่ไม่ใช่เรื่องของตำรวจ
คุณคงจะเป็น ผู้อำนวยการ ดร.แลง สินะ
เอาล่ะ ผมไม่เห็นด้วยเลยนะ
นี่มันเป็นการทำร้ายร่างกายระดับสาม เป็นอย่างน้อย
นี่เขาเป็นเพื่อนนาย ใช่มั้ย
นายฝ่าฝืนกฎอย่างร้ายแรง
งานของนายที่นี่แขวนอยู่บนเส้นด้ายแล้ว
นี่คือจุดจบของอาชีพผู้พิทักษ์กฎหมายของนาย
-นับวันรอได้เลย -โว้ว!
ใจเย็นๆ ก่อน พ่อคนใจร้อน
เจ้าหน้าที่กอร์ดอนทำถูกต้องแล้วนะ
ทำไมคุณไม่โทรแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจ
ทุกคนต้องคิดว่าคุณอยากเก็บเรื่องนี้เอาไว้เงียบๆ
เจอร์รี่... คุณชื่อเจอร์รี่ ใช่ไหม
คุณทำไอ้สิ่งเลวร้ายนี้ใช่มั้ย เจอร์รี่
นี่คุณถามบ้าบออะไรเนี่ย
ไม่ ผมไม่ได้ทำ
แต่คุณมีทักษะของหมอนี่นา
ผมหมายถึง คุณอาจจะทำมันก็ได้นี่
ทำไมผมต้องทำด้วย
แล้วทำไมคนอื่นต้องทำล่ะ
ใช่เลย เจ้าหน้าที่กอร์ดอน
เจอร์รี่ ผมคิดว่าเราน่าจะเชิญคุณไปที่แขวงนะ
เรามีคำถามเยอะแยะต้องถามคุณ
ในสถานที่ที่เหมาะสมกว่านี้
-คุณทำแบบนี้ไม่ได้... -จุ๊ๆๆๆ
ในตอนนี้ คดีนี้เข้าสู่ความรับผิดชอบของ GCPD อย่างเป็นทางการแล้ว
คุณจะให้ความร่วมมือหรือยอมรับการจับกุม
เจ้าหน้าที่กอร์ดอน
คุณจะช่วยดู เอิ่ม... ประวัติเจ้าหน้าที่
ขณะที่ผมจะพาเจอร์รี่ไปคุยกันที่ดาวน์ทาวน์หน่อยได้ไหม
ได้ครับ คุณนักสืบ
คุณครับ
จิมมี่
บุช
ดีใจที่เจอนาย
มานี่สิ
เหมือนวันเก่าๆ เลย ว่าไหม
ที่ขาดก็บรั่นดีแอปเปิ้ล
อะไรกัน เพื่อน
ในหัวฉัน... เรายังเป็นเด็กหนุ่ม ไล่จีบสาวในสวนฮาร์โลว์อยู่เลย
ใช่เลย
เราได้สาวฮ็อทมาคู่หนึ่ง ใช่ไหม
โดยเฉพาะฉัน
ขอบใจนะที่มาเจอฉัน
นายบอกอะไรนายหญิงของนายไปบ้าง
ฉันแนะนำให้เธอคุยกับนาย และเธอก็เห็นด้วย
มาพูดเตือนสติฉันน่ะเหรอ
ยุคใหม่งั้นเหรอ
ใช่ แบบนั้นแหละ
รู้ไหม เธอก็ไม่ได้คิดผิดนะ
เมืองนี้กำลังเปลี่ยนไป
นายอยากได้ตำแหน่งของฟาลคอนขนาดนั้นเลยเหรอ
ตั้งแต่เรายังเด็ก ฉันรักนายเหมือนพี่ชาย
ฉันก็รักนาย
เสมอมา นายก็รู้ดีนี่
ฉันรู้
นั่นทำให้ฉันเชื่อใจนาย
และฉันจะบอกนายด้วยความจริงใจว่า...
ฟิชน่ะถูกกำหนดไว้แล้ว
ว่าเธอจะไม่มีวันได้เป็นหัวหน้าแก๊งแน่นอน
เธอฉลาด แต่...
เธอเยอะเกินไป ไม่เอาน่า บุช
ถ้าไม่มีนายกับพวกลูกน้อง เธอจะมีดีอะไร
แทบไม่มีเลย
ทุกๆ คนก็รู้ดี นายก็รู้ดี
อาจจะ...
นายจะเอายังไงต่อไปล่ะ
แล้วนายจะเสนออะไรให้ล่ะ
นายว่ามาสิ
ทิ้งฟิชซะ แล้วมาอยู่กับพวกเรา
พวกคลับและธุรกิจที่เกี่ยวข้อง นายจะได้เป็นเจ้าของทั้งหมด
นั่นเป็นแค่โบนัสในการต้อนรับนายนะ
นายอยากได้อะไรอีกล่ะ
เป็นคำถามที่เข้าท่าดี
ให้ฉันคิดก่อนนะ
ได้เลย
เฮ้ พี่ชาย
อย่าคิดนานเกินไปนักล่ะ
คุณนักสืบบูลล็อค
รอนี่นะ
เพนกวิน
ดีจังที่เจอนาย
พวกนายมาทำอะไรกัน
เพื่อนเก่า
ดีใจที่คุณอยู่ที่นี่
มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดที่งี่เง่ามากๆ
ก็ดูเหมือนจะเป็นอย่างงนั้นน่ะนะ
นายจากนายจะไปขัดขาคนใหญ่คนโต
นายไม่ได้ทำใช่ไหม
ผมน่ะเหรอ
ไม่ใช่หรอก
แน่ใจนะ
ลองคิดดูใหม่นะ เพนกวิน
เดี๋ยว!
อย่าเพิ่งไป ขอร้องล่ะครับ
หัวหน้าผม ดอน มาโรนี่
ยังไม่รู้เรื่องที่ผมติดอยู่นี่
ลองโทรไปหาเขาสิ
ทุกอย่างจะจบลงด้วยดี เชื่อสิ
รู้มั้ย ฉันชอบใจที่เห็นนายติดแหง็กอยู่นี่
เพราะฉันสามารถนั่งที่โต๊ะฉัน
แล้วจ้องมองดูนายได้
มันทำให้รู้สึกสงบ
เหมือนกับต้นบอนไซ
ต้นบอนไซนี่มันเป็นยังไง
งั้น...
นายได้ไปเจอเพื่อนเราไหม
ผมเจอเขา
แล้วเป็นไง
ผมกำลังโน้มน้าวของอยู่
เขาเป็นพวกหัวดื้อน่ะ
ให้เวลาเขาหน่อย
เวลาเหรอ
ก็ได้
เขามีเวลาแน่
ใช่
ผมเป็นคนมองโลกในแง่ดี
ดีแล้ว
โอเค คุณหมอ!
คิดว่าผมโง่ก็แล้วกัน
มันไม่ยากหรอกใช่ไหม หืม
อธิบายผมเรื่องไอ้เข็มไฟฟ้าบ้าบอนั่นให้ฟังหน่อย
แบบที่พวกหมอๆ อย่างพวกคุณทำกันน่ะ
มันจะช่วยอะไร
การบำบัดแบบช็อตไฟฟ้า คือการรักษาธรรมดา
เพื่อปรับสภาวะทางอารมณ์และนิสัย
-เหมือนการควบคุมจิตใจน่ะเหรอ -อะไรประมาณนั้น
บลูสกายทำการทดลองกับมนุษย์
ถือเป็นเรื่องที่ผิดศีลธรรมอย่างมาก
เราเลยไม่ค่อยจะรู้เรื่องของมันมากนัก
-โอเค -แต่มันต้องอาศัย
ศัลยแพทย์ผู้มีความเชี่ยวชาญด้านนี้
แต่พวกนักโทษนั่นไม่ได้ถูกบำบัดด้วยศัลยแพทย์
-แน่ใจนะ -เราไม่มี
ศัลยแพทย์ผู้เชี่ยวชาญมารับมือกับพวกนั้น
หรือกับเจ้าหน้าที่
คุณคือศัลยแพทย์
อะไรนะ... ผมบอกคุณไปแล้วไง
ผมไม่ได้จับมีดผ่าตัดเลย ตั้งแต่ฉันออกจากวิทยาลัยแพทย์
แค่ลองป่วนคุณดูน่ะ
ผมไม่คิดว่า คุณคือคนที่อยู่เบื้องหลังหรอก
คุณไม่ใช่พวกแหกกฎ
คุณเกรงกลัวกับผู้มีอำนาจเกินไป
แต่คุณปกปิดอะไรบางอย่างอยู่ บอกมาซะดีๆ
ทุกคนก็ต่างมีความลับทั้งนั้น
อย่ามาลีลา
คุณพูดถูก คุณนักสืบ
ผมเกรงกลัวพวกผู้มีอำนาจ
และเรื่องที่ผมปกปิดอยู่
ผมไม่มีวันจะบอกคุณ
-ฟังดูเป็นเรื่องใหญ่นะ -เรื่องใหญ่เหรอ
ใช่เลย และถ้าคุณรู้ว่าอะไรเป็นอะไร
คุณจะไม่อยากเข้าไปยุ่งแน่นอน
เอาล่ะ
ผมก็ไม่อยากไปขัดคอกับใครหรอก
ไม่ต้องย้ำก็ได้
ไม่ขุดคุ้ยแน่นอน
ยกเว้นมันจะเกี่ยวข้องกับคดีนี้
ไม่มีหรอก
โอ้ เยี่ยม ขอบคุณครับ
โอ้ น่าสงสารจัง คุณดูซีดเซียวมากเลย
มีความสุขบ้างไหม
อีกไม่นานหรอกครับ
เอกสารมันดูไม่สมบูรณ์
ผมสงสัยว่ามีอะไรอยู่ชั้นใต้ดิน
ในพิมพ์เขียวบอกว่ามีออฟฟิศตั้งอยู่
โอ้ ชั้นใต้ดินถูกปิดไปแล้ว
มีสารเคมีอันตรายเก็บเอาไว้อยู่
ไม่มีใครลงไปที่นั่นเป็นสิบปีแล้ว
คุณรู้ทางลงไปใช่ไหม
เอาล่ะ ถ้าให้เลือกหนึ่งในเจ้าหน้าที่ของคุณเป็นผู้ต้องสงสัย
น่าจะเป็นใครกัน
ไม่ใช่พวกเจ้าหน้าที่หรอก
ช่างหัวมัน แค่บอกคนแรกที่คิดถึงมา
ไม่มีสักคน
พวกเขาเป็นคนดี ผมรู้จักพวกเขาดี
พวกเขาทำงานกับผมมานานกว่า 5 ปีแล้ว
เราถูกส่งมาที่นี่ด้วยกัน
เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยวนะ นายเพิ่งนึกออกใช่ไหม ใคร
โอ้ ไม่ เธอทำไม่ได้หรอก
เธอเหรอ
ใครล่ะ
นั่นอะไรน่ะ
ทุกๆ คนกลับเข้าห้องขังกันหมดแล้ว
โดโรธี
จิม ไงคะ เป็นไงบ้าง
ไงจ๊ะ เลสลี่
เราจะลงไปผจญภัยชั้นใต้ดินกันหน่อย
โอ้ ฟังดูน่าสนุกดีนะ
-ขอไปด้วยได้ไหมคะ -ไม่ได้หรอก
-แต่... -หมอทอมพ์กินส์ จำที่ผมบอกไปก่อนหน้านี้ได้ไหม
กลับบ้านได้แล้ว
ทำไมล่ะคะ เกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไรหรอก
กลับบ้านไปซะ
ฉันไม่เข้าใ...
คุณโอเคนะ
-ฉะ... ฉันสบายดีค่ะ|N-โอเค
ผมอยากให้คุณไปหาตัวคนคุมประตูใหญ่
บอกให้เขาปิดทางเข้า/ออกซะ
-จากนั้นรีบออกจากตึกนี่ -โอเคค่ะ
ปิดทางเข้า-ออก แล้วออกไป เข้าใจแล้ว
จิม ฟังนะ โดโรธี ดันแคน ไม่ใช่เจ้าหน้าที่
เธอเป็นนักโทษ
ฉันรู้ นายรีบมาได้แล้ว!
เลสลี่จ๊ะ!
รปภ.!
รปภ.! ช่วยด้วย!
ดร. ทอมป์กินส์
จิม ข้างหลังคุณ
พวกแก!
อะไรกันวะเนี่ย
คิดว่ากำลังเล่นอยู่เหรอ!
กลับห้องขังไปซะ
เดี๋ยวนี้
ได้ยินฉันพูดไหม!
นี่เป็นคำสั่ง
จำได้ไหม ฉันเป็นมังสวิรัต ไม่เอาเนย
ไงคะ
หวัดดี...
จิม กอร์ดอนอยู่ไหม
ค่ะ เขาอยู่ที่นี่
แต่ขอโทษที ตอนนี้เขายุ่งอยู่
ฝากข้อความเอาไว้ได้ไหมคะ
ไม่
ไม่เป็นไร
ฉัน...
เธอเป็นใคร
ฉันเป็นเพื่อนจิมค่ะ
นั่นใครน่ะ
ไปตายซะ!
M.E. ได้ตัวเธอแล้ว อยู่ในห้องเก็บศพ
ตอนที่นักเรียนพยาบาล โดโรธี ดันแคนอายุ 16 ปี
เธอฆาตกรรมเด็ก 5 คน ด้วยลูกกวาดอาบยาพิษ
"มันเป็นการบ้าน" เธอบอกแบบนั้น
เธอใช้เวลามากกว่าครึ่งชีวิตในอาร์กคัม
เมื่อสถานพักพิงปิดตัวลง มันก็เกิดความยุ่งเหยิงขึ้น
เธอไปหลบอยู่ชั้นใต้ดิน จนมันเปิดอีกครั้ง
ตอนนี้พวกนิติวิทยาศาสตร์กำลังเก็บกวาดชั้นใต้ดินอยู่
ดูที่ซ่อนของเธอสิ
วิญญาณน้อยๆ ที่น่าสงสาร
เธอพยายามจะทำอะไร ใครจะรู้ล่ะ
บางทีเธออาจแค่พยายามหาวิธีรักษาความบ้าของตัวเองก็ได้
เธอแค่สติไม่ดี พอได้แล้วน่า
ดีใจที่ได้เจอเธออีกครั้งนะ จิม
นายจะชนะใช่ไหม
ยังสู้ต่อไปใช่ไหม ทำได้ดีมากเลย
อืม ผมไม่คิดว่านายของผมจะคิดแบบนั้นนะ
เขาทำงานให้กับราชาของชีสบด
นั่นน่าขายหน้าจริงๆ บ้าเอ๊ย เราน่าจะเอาเขากลับมาทำงานนะ
รู้ใช่ไหม ว่าถ้าทำได้ฉันพานายกลับมาตั้งแต่วินาทีแรกแล้ว
ผมรู้ครับ
ผมยังโอเคอยู่ครับ หัวหน้า
นายใส่เครื่องแบบนี้แล้วดูดี
ใช่ ถ้ามันหมายถึงดูทุเรศอ่ะนะ
ขอบคุณ ขอบคุณมากๆ เลย
มาดื่มรำลึกความหลังกันหน่อยไหมล่ะ
ก็ดีนะ
เพนกวิน
ครับ
ดอน มาโรนี่
ขอบคุณสวรรค์ที่คุณมาที่นี่
นายดูหนาวนะ
เอ่อ... ขอโทษทีครับ
ผมไม่เป็นไรหรอก แค่ชื้นนิดหน่อย
ตั้งแต่เมื่อวานตอนเช้า
เป็นสภาพที่น่าเศร้าใจจริงๆ
รู้ไหมทำไมแกถึงได้มาอยู่ที่นี่
ผมไม่ทราบจริงๆ ครับ
เพราะว่าฉันนี่แหละ เป็นคนสั่งยัดแกเข้าตะรางเอง
แต่... ดอน มาโรนี่ครับ ทำไมล่ะ
ผมทำอะไรเหรอ
นายรู้ใช่ไหม ว่าความหยิ่งยโสคืออะไร
รู้ใช่ไหม
ขอโทษครับ
ผมนึกว่ามันเป็นแค่คำถามเชิงวาทศิลป์น่ะครับ
ครับ
ผมรู้ ความยโส มันคือ...
มันคือเมื่อไอ้ตูดไก่ขาเป๋เหมือนกล้วยสองลูก
คิดว่าตัวเองเจ๋ง
-ท่านครับ -คือเมื่อไอ้ลูกกระจ๊อกหน้าโง่
ขึ้นภาษีโดยไม่ถามฉันก่อน
-ครับท่าน... -กับพวกชาวประมง
แกขึ้นภาษีชาวประมงพวกนั้น
พวกเขาออกเรือไปในมหาสมุทรที่แสนอันตราย
เสี่ยงชีวิตเพื่อพวกเรา
แล้วแกขึ้นภาษีของพวกเขาโดยไม่ถามฉันเนี่ยนะ
นั่งมันโอหังมากเลยนะเพื่อน
ผมขอโทษครับ ดอน มาโรนี่
ขอโทษอย่างสุดซึ้ง
ผมจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว
เอาล่ะ ก็ได้
นี่ นายน่ะ
ปล่อยเพื่อนฉันออกมา
ขอโทษที ผมต้องทำด้วยเหรอ
ฉันพูดภาษาฮังกาเรี่ยนเรอะ เปิดประตูห้องขังสิ มุก!
มานี่สิ
แม่งเอ๊ย ไอ้เวร แกเหม็นโคตรๆ
ให้มันเป็นบทเรียนของแกนะ
ครับผม
แกเป็นลิงที่ฉลาดนะ
แต่ยังไงแกก็คือลิง
ส่วนฉันก็เป็นคนดูแลสวนสัตว์
เอาล่ะ แกไม่เป็นไรแล้ว
หัวหน้า คุณต้องดูนี่
ดูสิ
โดโรธี ดันแคน บาดแผลจากการถูกช็อต
ทั้งสองข้าง
มันเหมือนกับรอยของเหยื่อคนอื่นๆ
เธอซ่อนมันมาหลายเดือนแล้ว ด้วยทรงผมของเธอ
นี่มันบ้าชัดๆ เธอทำแบบนี้กับตัวเองได้ยังไง
เธอทำไม่ได้หรอก
ไม่มีมนุษย์คนไหนทำได้
หมายความว่า เธอก็เป็นเหยื่ออีกรายงั้นสิ
เธอทำไม่ได้
โอ้ แย่แล้ว
เฮ้ แอรอน
มีอะไรเหรอ
เฮ้
แกไปเอามันมาจากไหน
เฮ้
ทำดีมาก แอรอน
เหมือนที่ฉันบอกเลย
นายเป็นผลงานที่ดีที่สุดของฉัน
สวัสดีครับ ดร.แลงค์
แลงค์
พวกมันไปแล้ว
เรียกรถพยาบาลมา
ไปสิ
หยุดพูดก่อน
หายใจลึกๆ
-หายใจสิ -กรูเบอร์
ถึงเจ้าหน้าที่กอร์ดอน
ขอโทษที่ผมต้องหนีไปก่อน
ผมอยากคุยกับคุณแบบจริงจังก่อนจะหนีจริงๆ แต่...
มันคือธุรกิจบันเทิง
ผมฝึกฝนความสามารถกับสิ่งมีชีวิตที่แสนน่าพวกนี้
มาได้ระยะหนึ่งแล้ว
ไฟฟ้าคือสิ่งมหัศจรรย์
มันสร้างความมหัศจรรย์ได้
นางพยาบาลโดโรธีคือความสำเร็จแรกเริ่ม
และครั้งล่าสุดนี้ ในที่สุดผมก็ทำสำเร็จ
ยินดีกับผมหน่อยสิ
ผมต้องไปแล้ว
ดีใจที่ได้พบคุณนะ จิม
หวังว่าจะได้พบคุณอีก
ขอให้โชคดี แจ๊ค กรูเบอร์
บาร์บาร่า
นายเป็นยังไงบ้าง
ก็ดี นายล่ะ
ดีเสมอแหละ
แล้วข้อตกลงล่ะ ว่าไงพี่ชาย นายเอาด้วยไหม
เอาสิ
ฉันเอาด้วย
อย่างนั้นสิ พี่ชาย!
บอกเงื่อนไขมา
นายจำได้มั้ย เมื่อตอนเราอายุ 14
เราขโมยเนื้อสัตว์จากซาเทรนนี่
จำได้สิ
เนื้อหมู 50 ปอนด์กับอย่างอื่น
ฉันไม่เคยเห็นแม่มีความสุขขนาดนั้นมาก่อนเลย
ใช่
ความจริงก็คือ ฉันแอบแบ่งส่วนมันมา
มันมีเนื้อวัวชั้นดี 15 ปอนด์ อยู่ในนั้นด้วย
และฉันเก็บมันไว้ทั้งหมด เป็นของฉันคนเดียว
ไม่แบ่งให้นายเลย
ฉันให้ส่วนถูกๆ กับนาย
อันนี้ฉันไม่เคยรู้เลย
ใช่ มันรบกวนใจฉันมาตลอดตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
เฮ้ มันผ่านมานานแล้วนะ
ฉันแค่อยากจะบอกว่าฉันขอโทษ
ฉันขอโทษที่โกงเนื้อนาย
ลืมมันไปเถอะ
พี่น้องไม่ทำแบบนั้น
-ทำไมฉันทำล่ะ -เฮ้
ลืมไปซะ ไม่เป็นไรหรอก
ฉันรับคำขอโทษก็ได้
ขอบคุณนะ